WYROKI W NASZYCH SPRAWACH

23 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk) wydał dwa wyroki, w których ustalił nieważność umów kredytu indeksowanego d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen International AG).

1. W sprawie XXV C 2883/18 (wcześniejsza sygnatura XXV C 1404/17) Sąd ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego z marca 2008 r., ale oddalił roszczenie kredytobiorcy o zwrot nienależnie zapłaconych kwot, gdyż kredytobiorca zapłacił do tej pory na rzecz banku mniej niż otrzymał. Kredytobiorca otrzymał 620 tys. zł, a zapłacił na rzecz banku do tej pory ok. 340 tys. zł. Jednocześnie bank twierdził, że saldo zadłużenia kredytobiorcy wynosi ok. 850 tys. zł. Ustalenie nieważności umowy oznacza, że kredytobiorca nie jest nic winien bankowi z tytułu umowy, a bank może co najwyżej wystąpić o zwrot pozostałej części wypłaconego kredytu, to jest 280 tys. zł. Innymi słowy, zadłużenie kredytobiorcy spadło z 850 tys. zł. do 280 tys. zł. to jest o 570 tys. zł.

2. W sprawie XXV C 890/19 (wcześniejsza sygnatura XXV C 1172/17) Sąd ustalił nieważność umowy kredytu z lipca 2008 r. Analogicznie Sąd oddalił roszczenie o zapłatę. Kredyt wypłacono w wysokości 440 tys. zł. Kredytobiorca zapłacił do tej pory na rzecz banku ok. 220 tys. zł. a wg banku jest winien ciągle ok. 600 tys. zł. Ustalenie nieważności umowy oznacza więc spadek zadłużenia kredytobiorcy z 600 tys. zł. na ok. 220 tys. zł (kwota której może jeszcze zażądać bank tytułem zwrotu wypłaconej kwoty na podstawie nieważnej umowy).

Wyroki są nieprawomocne. Sprawy prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (II C 332/17, SSO Marcin Polakowski) uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest co prawda ważna, ale ustalił że poniższe postanowienia umowne są nieuczciwe i nie wiążą kredytobiorców od dnia zawarcia umowy:
- § 1 ust. 3 Umowy: „Waluta waloryzacji Kredytu: CHF”.
- § 1 ust. 3A Umowy: „Kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na koniec dnia 2007-03-30 według kursu kupna waluty z tabeli kursowej BRE Banku SA wynosi 205.948,17 CHF. Kwota niniejsza ma charakter informacyjny i nie stanowi zobowiązania Banku. Wartość kredytu wyrażona w walucie obcej w dniu uruchomienia kredytu, może być różna od podanej w niniejszym punkcie.”
- § 7 ust. 1 Umowy w brzmieniu „waloryzowanego kursem kupna CHF wg tabeli kursowej BRE Bank S.A. Kwota kredytu wyrażona w CHF walucie jest określona na podstawie kursu kupna waluty CHF z tabeli kursowej BRE Banku S.A. z dnia i godziny uruchomienia Kredytu”
- § 11 ust. 4 Umowy: „Raty kapitałowo-odsetkowe spłacane są w złotych po uprzednim ich przeliczeniu wg kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej BRE Banku S.A., obowiązującego na dzień spłaty z godziny 14:50”
- § 13 ust. 5 Umowy: „Wcześniejsza spłata całości Kredytu lub raty kapitałowo-odsetkowej a także spłata przekraczająca wysokość raty powoduje, że kwota spłaty jest przeliczana po kursie sprzedaży CHF, z tabeli kursowej BRE Banku S.A., obowiązującym na dzień i godzinę spłaty.”

Tym samym saldo zadłużenia kredytobiorców jest znacznie niższe, gdyż nie jest powiązane z kursem CHF. Ponadto Sąd zasądził od mBanku na rzecz kredytobiorców kwotę 83.371,23 PLN wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty ,a także obciążył bank w całości kosztami procesu.

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w sprawie przeciwko mBank (I C 653/17, SSR del. Tadeusz Bulanda), w którym uznał, że umowa kredytu jest ważna, a postanowienia dotyczące indeksacji są nieuczciwe, ale wyłącznie w zakresie odnoszącym się do kursów z tabeli banku, który może zostać zastąpiony innym kursem. W sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego na okoliczność przeliczenia kredytu według kursu średniego NBP, a w efekcie na rzecz kredytobiorcy została zasądzona kwota ponad 10 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu, a w pozostałej części powództwo zostało oddalone.

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

6 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie - XXVII Wydział Odwoławczy, XXVII Ca 1821/18 (SSO  Jan Bołonkowski, SSO Małgorzata Szykiewicz-Trelka, SSR del. Aleksandra Błażejewska) oddalił apelację mBanku od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia z dnia 25 maja 2018 r. (VI C 2639/17) i nakazał zwrot wszystkich składek na UNWW (w łącznej wysokości ok. 14 tys. zł) pobranych z tytułu umowy kredytu waloryzowanego kursem CHF z 2009 r. oraz kursem EUR z 2010 r. Sąd uznał, że postanowienia umowy były niejednoznaczne, a wręcz wprowadzające w błąd co do tego kto jest beneficjentem ubezpieczenia i jakie są zasady funkcjonowania tego ubezpieczenia. Sąd zasądził także zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 4300 zł za I instancję oraz 1800 zł na II instancję. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

22 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Płocku (SSO Małgorzata Tetkowska, I C 1348/18) pozbawił wykonalności bankowy tytuł egzekucyjny wystawiony przez Bank Zachodni WBK (obecnie Santander Bank Polska). Sąd wcześniej zawiesił postępowanie egzekucyjne toczące się na wniosek banku. W toku procesu, bank widząc narastające problemy sprzedał wierzytelność firmie windykacyjnej. Sąd uchylając BTE zasądził jednocześnie zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 11.817 zł. Sprawę prowadzili adw. Krystyna Wiącek-Kusio oraz adw. Jacek Czabański.

Wyrokiem z 18 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku (I C 186/17, SSR del. Michał Jank) zasądził od banku BPH (d. GE Money Bank) na rzecz kredytobiorcy kwotę ok. 24 tys. PLN tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu przy wyeliminowaniu kursów banku i pozostawieniu kursu średniego NBP.

Ponadto Sąd ustalił, że bezskuteczne są zapisy zawarte w § 17 ust. 2, 3 oraz 4 umowy w zakresie odnoszącym się do marży banku (czyli pozostawił indeksację do kursu średniego NBP).

Zdaniem Sądu umowa była zgodna z obowiązującym stanem prawnym, co później w roku 2011 potwierdził ustawodawca w tzw. ustawie antyspreadowej; umowa nie jest również sprzeczna z zasadami współżycia społecznego; w ocenie Sądu nie było również podstaw do uchylenia się od skutków oświadczenia woli w przedmiocie zawarcia umowy a błędne wskazanie CKK nie dotyczyło elementów istotnych umowy.

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Fabian Orłowski oraz adw. Jacek Czabański.

26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 139/19, pozew wniesiony w marcu 2018 r., ale sygnatura zmieniona po przekształceniu banku) ustalił, że umowa kredytu hipotecznego indeksowanego CHF zawarta przed d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen International AG) jest nieważna. Oznacza to, że kredytobiorcy, którzy w marcu 2008 r. zaciągnęli kredyt w wysokości 400 tys. zł i do tej pory zapłacili bankowi ok. 220 tys. zł, nie są winni 570 tys. zł jak twierdził ostatnio bank, a co najwyżej muszą zwrócić różnicę pomiędzy kwotą otrzymaną a spłaconą (180 tys. zł). Sąd jednocześnie oddalił roszczenie o zapłatę kredytobiorców, uznając, że skoro zapłacili do tej pory mniej na rzecz banku niż otrzymali, to nie przysługuje im roszczenie o zapłatę od banku. Zdaniem Sądu umowa jest nieważna ponieważ jest sprzeczna z art. 353(1) kodeksu cywilnego, tj. naturą stosunku prawnego, gdyż bank ma prawo do dowolnego kształtowania wysokości świadczenia kredytobiorcy poprzez odniesienie ich wysokości do tabel kursowych banku. W związku z tym, że klauzule kursowe są sprzeczne z prawem, to cała umowa na podstawie art. 58 par. 3 kc. jest nieważna. Sąd uznał ponadto, że umowa mogłaby być uznana za nieważną także po wyeliminowanie z umowy klauzul indeksacyjnych, które należy uznać za abuzywne. Umowa nie może dalej istnieć bez tych klauzul, ponieważ zamiarem stron było ich zawarcie w umowie. Ponadto zmiana oprocentowania została oparta na stawce właściwej dla CHF, zatem nie po usunięciu klauzul indeksacyjnych nie można jej dalej wykonywać jako złotówkowej. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Krystyna Wiącek-Kusio oraz adw. Jacek Czabański.

26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Michał Jakubowski, XXV C 2911/18) wydał wyrok ustalając, że konkretne klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie EFG Eurobank Ergasias S.A. (obecnie Raiffeisen Bank International AG) są bezskuteczne wobec powodów, a ponadto Sąd zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę ponad 76 tysięcy złotych tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu. 
Sąd w ustnych motywach rozstrzygnięcia wskazał, że jest to precedensowy wyrok w jego referacie, ponieważ po raz pierwszy ustalił, że konkretne klauzule nie wiążą kredytobiorcy na przyszłość, a strona powodowa wykazała interes prawny w roszczeniu o ustalenie obok roszczenia o zapłatę. Na podstawie samej sentencji wyroku bank jest zobowiązany wyeliminować konkretne klauzule przeliczeniowe z umowy (w tym indeksację zawartą w § 2 ust. 1 umowy kredytu), co oznacza, że saldo kredytu od samego początku było wyrażone w PLN, a aktualna wysokość zobowiązania kredytobiorcy została zmniejszona o około 350 tysięcy złotych w stosunku do tego co twierdził bank. Wyeliminowanie z umowy klauzul przeliczeniowych powoduje, że umowa ma być dalej wykonywana jako kredyt złotowy oprocentowany stawką LIBOR, a kredytobiorcy należy się zwrot nadpłaconych rat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Jacek Czabański i adw. Anna Wolna-Sroka.

13 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Edyta Bryzgalska, XXV C 2738/18) oddalił powództwo p-ko Raiffeisenowi w sprawie umowy kredytu denominowanego z 2006 r. oraz umowy kredytu indeksowanego z 2007 r. zawartej z dawnym Polbank EFG. Zdaniem Sądu umowy są ważne, bo określają kwotę kredytu, a wypłata po przeliczeniu według kursów banku, to tylko sposób wykonywania umowy, a poza tym ustawy dopuszczają takie formy kredytów. Co do elementu ryzyka, to zdaniem Sądu bank nie mógł przewidzieć gwałtownego osłabienia złotówki, jakie nastąpiło później, ale z drugiej strony kredytobiorca zaciągając zobowiązanie na 30 lat musiał się z tym ryzykiem liczyć. W zakresie klauzul indeksacyjnych znajdujących się w regulaminie, to ponieważ kredytobiorca zeznał, że nie przeczytał uważnie regulaminu, to zdaniem Sądu nie może teraz powoływać się na ich nieuczciwość i korzystać z ochrony przepisów art. 385(1) kc. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański. 

10 czerwca 2019 r. zapadł wyrok w Sądzie Rejonowym dla Warszawy- Mokotowa (SSR Robert Bełczącki, I C 2892/17) w sprawie umowy kredytu indeksowanego Banku Millennium. 

Sąd stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot wszystkich do tej pory zapłaconych kwot, to jest blisko 60 tys. zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wyroku, a także zwrot kosztów zastępstwa procesowego i opłaty sądowej w kwocie 6417 zł.

Zdaniem Sądu umowa jest nieważna z uwagi na:
- przerzucenie całego ryzyka kursowego na klienta, w sytuacji gdy bank zabezpieczył się przed ryzykiem kursowym (stosując instrumenty pochodne CIRS oraz FX SWAP), dodatkowo bank nie informował klienta, ze sam zabezpiecza się przed ryzykiem kursowym; 
- Sąd zaznaczył, że informacja o ryzyku kursowym dotycząca wahań kursu z okresu ostatnich 12 miesięcy pokazywała różnice w wysokości kursu o 14,22 % i już nawet to, że bank pomimo wahań kursu o 14,22 % zaoferował tego typu kredyt konsumentowi stanowi rażące naruszenie interesów konsumenta na moment zawarcia umowy; 
- dodatkowo Sąd zauważył, że klient nigdy nie nabywał od banku waluty, a klauzule przeliczeniowe zawarte w umowie stanowią klauzule niedozwolone, a po ich eliminacji umowa nie może być dalej wykonywana, co skutkuje orzeczeniem jej nieważności. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka oraz adwokat Jacek Czabański. Wyrok jest nieprawomocny.

4 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Marcin Polakowski, II C 325/17) wydał wyrok, w którym:
1. Oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. BRE Bank S.A. i związanego z tym żądania zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę; 
2. ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie mBanku są bezskuteczne wobec powodów i zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 110 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu.

W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że umowa kredytu waloryzowanego (umowa d. BRE Bank S.A.) jest kredytem udzielonym w PLN. Nieuczciwy charakter zastosowanej przez bank klauzuli waloryzacyjnej wynika z tego, że uprawniała ona bank do dowolnego wyznaczania kursu CHF, a tym samym do arbitralnego wpływania na wysokość zobowiązania kredytobiorcy. Sąd kilka razy podkreślał, że nie ma najmniejszego znaczenia, że bank nie udzieliłby kredytu złotowego opartego o stawkę LIBOR. Sąd podkreślił, że właśnie tego typu orzeczenie ma mieć w świetle dyrektywy EWG 93/13 charakter odstraszający dla przedsiębiorcy wprowadzającego nieuczciwe wzorce umowne do obrotu. Wyrok jest nieprawomocy. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka i adw. dr Jacek Czabański.

4 czerwca 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1781/17, SSR del. Adam Mitkiewicz) wydał wyrok, w którym:

1. oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. Polbank EFG i związane z tym żądanie zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę;
2. ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie są bezskuteczne wobec powoda i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot kwoty blisko 80 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.

22 maja 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Kamil Gołaszewski, XXV C 2068/17) ustalił, że umowa kredytu budowlanego w walucie wymienialnej Banku Gospodarki Żywnościowej (obecnie BNP Paribas Bank Polska) ze stycznia 2007 r. jest nieważna. Sąd jednocześnie oddalił roszczenie kredytobiorców o zwrot kwot płaconych na rzecz banku, gdyż uznał, że w sytuacji, w której kredytobiorcy zwrócili do tej pory bankowi niższą kwotę niż otrzymana, roszczenie o zapłatę nie przysługuje.

Sąd uznał, że umowa jest nieważna gdyż jest sprzeczna z zasadą określoności zobowiązania. Umowa określa kwotę kredytu w CHF, jednak zobowiązanie banku do wypłaty określone jest w PLN, wg kursu wyznaczanego arbitralnie przez bank. Analogicznie, wysokość zobowiązania kredytobiorców do zwrotu jest arbitralnie określana przez bank. Taka konstrukcja przeczy istocie stosunku zobowiązaniowego, który nie pozwala na określanie wysokości zobowiązania przez jedną stronę.

Sąd przy okazji zauważył, że gdyby nawet utrzymać umowę w mocy po wykreśleniu klauzul przeliczeniowych, to określona w umowie kwota kredytu w CHF nigdy nie została wypłacona, a zatem umowa nie została wykonana, a wszystkie przepływy pieniężne były bez podstawy prawnej.

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański i adw. Anna Wolna-Sroka.

14 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 359/17, SSO Paweł Duda) uznał, że co prawda umowa kredytu indeksowanego d. Noble Bank (Metrobank) z września 2007 r. jest ważna, ale cały mechanizm indeksacji należy uznać za nieuczciwy i bezskuteczny. W rezultacie Sąd zasądził na rzecz powodów zwrot nadpłaconych rat kredytu w wysokości ponad 150 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wezwania przedsądowego. Zdaniem Sądu klauzule indeksacyjne uznać należy za niewiążące, a umowa zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 385 (1) k.c. obowiązuje strony w dalszym ciągu z wyłączeniem postanowień indeksacyjnych co oznacza, że przedmiotowy kredyt, po wyłączeniu z niego postanowień indeksacyjnych, staje się kredytem złotowym oprocentowanym przy zastosowaniu stawki LIBOR 3M i stałej marży banku przewidzianej w umowie. Należy zauważyć, że wyrok w pełni wpisuje się w argumentację Rzecznika Generalnego TSUE przedstawioną w opinii do sprawy Dziubak C-260/18 jaka tego samego dnia została przedstawiona w Luksemburgu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

11 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Katowicach (II C 450/17, SSO Bogusława Kubica) oddala powództwo kredytobiorców przeciwko ING Bank Śląski. Sąd uznaje, że umowa jest ważna, podanie przez bank w umowie całkowitego kosztu kredytu w zaniżonej wysokości nie stanowiło wprowadzenia w błąd kredytobiorców. Klauzule indeksacyjne naruszają zaś co prawda dobre obyczaje, ale nie naruszają interesów kredytobiorców, gdyż nie wiadomo jak ostatecznie ukształtuje się wysokość kursu CHF.  Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

26 lutego 2019 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku (I ACa 340/17) oddalił powództwo Getin Noble Bank przeciwko kredytobiorcom. Bank wypowiedział umowę kredytu ze względu na rzekome zaległości w spłacie kredytu. W pierwszej instancji kredytobiorcy - niereprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - podnosili argumenty dotyczące abuzywności klauzul przeliczeniowych i wskazywali na kurs średni NBP jako właściwszy do przeliczeń. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z 23 stycznia 2017 r. (I C 192/16) uznał powództwo banku niemal w całości i zasądził ponad 200 tys. zł od kredytobiorców. 
Dopiero w tym momencie kredytobiorcy zwrócili się o pomoc do adwokata. Ze względu na ograniczenia w zgłaszaniu nowych dowodów i twierdzeń w postępowaniu odwoławczym nie wszystkie argumenty zostały poddane ocenie przez Sąd Apelacyjny. Jednak niezależnie od tego, czy w miejsce kursu banku powinien wejść jakiś kurs rynkowy, czy też cały mechanizm indeksacji należy uznać za bezskuteczny, a także niezależnie od tego czy uczciwe było doliczenie do salda zadłużenia opłaty za przejście na przeliczenia wg kursu sprzedaży NBP dokonane Aneksem, Sąd ustalił, że po eliminacji przeliczeń według kursów banku kredytobiorcy nie zalegali ze spłatami kredytu, a zatem wypowiedzenie było bezskuteczne i oddalił powództwo banku. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził (w II instancji) adw. Jacek Czabański.

26 lutego 2019 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku (I ACa 340/17) oddalił powództwo Getin Noble Bank przeciwko kredytobiorcom. Bank wypowiedział umowę kredytu ze względu na rzekome zaległości w spłacie kredytu. W pierwszej instancji kredytobiorcy - niereprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - podnosili argumenty dotyczące abuzywności klauzul przeliczeniowych i wskazywali na kurs średni NBP jako właściwszy do przeliczeń. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z 23 stycznia 2017 r. (I C 192/16) uznał powództwo banku niemal w całości i zasądził ponad 200 tys. zł od kredytobiorców. 
Dopiero w tym momencie kredytobiorcy zwrócili się o pomoc do adwokata. Ze względu na ograniczenia w zgłaszaniu nowych dowodów i twierdzeń w postępowaniu odwoławczym nie wszystkie argumenty zostały poddane ocenie przez Sąd Apelacyjny. Jednak niezależnie od tego, czy w miejsce kursu banku powinien wejść jakiś kurs rynkowy, czy też cały mechanizm indeksacji należy uznać za bezskuteczny, a także niezależnie od tego czy uczciwe było doliczenie do salda zadłużenia opłaty za przejście na przeliczenia wg kursu sprzedaży NBP dokonane Aneksem, Sąd ustalił, że po eliminacji przeliczeń według kursów banku kredytobiorcy nie zalegali ze spłatami kredytu, a zatem wypowiedzenie było bezskuteczne i oddalił powództwo banku. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził (w II instancji) adw. Jacek Czabański.

12 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie (VI C 2738/16, SSR Barbara Syta-Latała) stwierdził, że umowa kredytu waloryzowanego mBank jest ważna, natomiast klauzule waloryzacyjne są nieuczciwe, ale w ich miejsce należy zastosować waloryzację kursem średnim NBP. W sprawie został powołany biegły, który dokonał odpowiednich wyliczeń i Sąd zasądził zwrot na rzecz kredytobiorców kwoty ok. 12 tys. PLN z tego tytułu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jakub Ryzlak, adw. Jacek Czabański i adw. Maciej Zaborowski.

1 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 2405/18) zasądził od mBanku zwrot wszystkich pobranych składek ubezpieczenia niskiego wkładu własnego w wysokości ponad 30 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

28 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Marcin Polakowski, II C 589/17) uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest ważna, ale klauzule indeksacyjne zawarte w umowie są bezskuteczne, umowa ma być wykonywana bez nich, a kredytobiorcom należy się zwrot zawyżonych rat spłaty kredytu w wysokości ponad 90 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

25 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 2579/18) ustalił, że umowa kredytu indeksowanego dawnego Polbank EFG z marca 2008 r. jest nieważna ze względu na sprzeczność przewidzianego w umowie mechanizmu indeksacji z istotą stosunku zobowiązaniowego poprzez dowolność banku w wyznaczaniu wysokości zobowiązania kredytobiorcy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański oraz adw. Anna Wolna-Sroka.

30 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1599/17) uznał dwie umowy kredytu indeksowanego d. Getin Bank z 2007 r. za nieważne i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot kwoty zapłaconych rat ponad kwotę kredytu wypłaconą przez bank. Sąd stwierdził, że klauzule indeksacyjne odnoszące się do kursów wyznaczanych przez bank są sprzeczne z naturą stosunku zobowiązaniowego poprzez fakt, że bank swobodnie określając kurs do przeliczeń arbitralnie kształtował wysokość zobowiązania kredytobiorców do zwrotu kwoty kredytu. Skoro zaś postanowienia dotyczące indeksacji są nieważne, to nieważna jest cała umowa, gdyż bez tych postanowień nie można wyliczyć wysokości należności stron, a więc wykonać umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

23 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 1267/17) orzeka, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku nieważna i nakazuje zwrot kredytobiocy wszystkich dotychczas zapłaconych rat kredytu. Sąd stwierdził, że umowa jest sprzeczna z naturą stosunku prawnego oraz art. 69 ust. 1 ustawy prawo bankowe ze względu na możliwość dowolnego kształtowania wysokości zobowiązania kredytobiorcy przez bank oraz nałożenie ryzyka na kredytobiorcę. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka oraz adw. Jacek Czabański.

29 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 590 17) unieważnia umowę kredytu d. Getin Banku, gdyż uznaje, że bank dopuścił się nieuczciwej praktyki rynkowej przez brak rzetelnych informacji o ryzyku. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

26 września 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 1396/16) uznał cały mechanizm indeksacji zawarty w umowie kredytu waloryzowanego mBank za nieuczciwy. W rezultacie sąd zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot nadpłaconych rat kredytu a także - również uznanych za nieuczciwe - składek na tzw. ubezpieczenie niskiego wkładu własnego w wysokości blisko 50 tys. PLN.

11 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (II C 436/17) oddala powództwo kredytobiorców. Sąd uznał, że umowa kredytu waloryzowanego mBanku jest ważna. Uczciwe są również postanowienia dotyczące UNWW. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański

8 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 590/16) uznał, że umowa kredytu indeksowanego d. Getin Bank ma być wykonywana dalej z pominięciem całego mechanizmu indeksacji i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot ponad 125 tys. PLN zawyżonych przez bank rat spłat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

27 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXIV C 241/17) stwierdza, że umowa kredytu Banku Millennium jest nieważna ze względu na naruszenie podstawowych zasad prawa cywilnego. "Przechodząc do bezpośredniej oceny podniesionego przez powodów zarzutu nieważności umowy, należy stwierdzić, że sprzeczne z istotą każdej umowy jest uzgodnienie przez strony, że o zakresie obowiązków jednej z nich zadecyduje na zasadzie swobodnego uznania druga strona w toku wykonywania umowy. Tak stało się w przypadku spornego kontraktu."

"Indeksacja w wersji zastosowanej w przedmiotowej umowie nie spełniała zatem swojej podstawowej funkcji. Jej instrumentalne użycie nie zmierzające do realizacji celu, któremu ta instytucja ma służyć nie zasługiwało zatem na ochronę."

Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

10 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXIV C 256/17) uchyla bankowy tytuł egzekucyjny wystawiony przez Getin Noble Bank przeciwko kredytobiorcy. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka.

27 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 989/17) uznał klauzule waloryzacyjne zawarte w umowie kredytu waloryzowanego mBanku za nieuczciwe i bezskuteczne i nakazał zwrot kredytobiorcy ponad 35 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

21 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (I C 353/17) oddalił powództwo kredytobiorców związane z klauzulami indeksacyjnymi oraz UNWW zawartymi w umowie kredytu waloryzowanego mBanku. Sąd uznał, że umowa jest ważna, nie narusza żadnego przepisu, nie jest też sprzeczna z zasadami współżycia społecznego a waloryzacja miała na celu obniżenie wysokości oprocentowania kredytu i była dopuszczalna. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

4 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia uznał, że klauzule waloryzacyjne w umowie mBanku są nieuczciwe, ale nie wyciągnął z tego żadnych wniosków. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

30 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Łodzi (II C 110/16) uznał, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie kredytu waloryzowanego mBank są nieuczciwe i bezskuteczne i zasądził zwrot ponad 70 tys. PLN nienależnych kwot zapłaconych przez kredytobiorcę. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia zasądził zwrot UNWW, ale oddalił roszczenie związane z klauzulami waloryzacyjnymi. Sąd uznał, że umowa jest ważna, a klauzule choć odsyłają do kursów swobodnie wyznaczanych przez bank, a są przez to nieuczciwe, to nie powodują, że umowa przestaje być umową kredytu waloryzowanego do CHF i obowiązkiem kredytobiorcy jest wskazać jaki właściwie kurs powinien mieć zastosowanie. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

21 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 376/17) uznał umowę kredytu indeksowanego Getin Banku za nieważną, w stosunku do jednego kredytobiorcy. Drugi kredytobiorca został uznany za przedsiębiorcę, gdyż lokal stanowiący przedmiot kredytowania był wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, co spowodowało, że kredytobiorca ten nie mógł skorzystać z przepisów chroniących konsumentów. Wyrok jest nieprawomocny. Kredytobiorcy będą składać apelację. Sprawę prowadził adw. Jakub Ryzlak, adw. Maciej Zaborowski i adw. Jacek Czabański.

8 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 246/17) stwierdził nieważność umowy kredytu d. Getin Bank SA ze względu na nieuczciwość mechanizmu indeksacji i jednostronny rozkład ryzyka. Jednocześnie Sąd uznał, że roszczenie o zwrot kwoty rat płaconych w złotych nie może zostać uznane ze względu na fakt, że bank pozostaje zubożony wcześniejszą wypłatą kredytu w PLN. Sąd zasądził jednak na rzecz kredytobiorcy zwrot rat płaconych w CHF w wysokości ponad 70 tys. CHF, gdyż uznał, że kwota ta nie nadają się do potrącenia z kwotą wypłaconego kredytu w PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak, adw. Maciej Zaborowski.

18 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 546/16) uznaje cały mechanizm indeksacji zawarty w umowie kredytu indeksowanego d. Getin Bank za bezskuteczny i nakazuje zwrot nienależnie pobranych kwot od kredytobiorcy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

Niekorzystny wyrok zapadł 16 lutego 2018 r. w Sądzie Okręgowym w Warszawie w sprawie przeciwko mBankowi (I C 1119/16). SSO Andrzej Kuryłek oddalił powództwo kredytobiorcy w całości i stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego jest ważna i nie zawiera żadnych postanowień nieuczciwych (Sąd stwierdził, że nie jest związany orzeczeniem SOKiK i wpisem jednego z postanowień umowy na listę niedozwolonych postanowień umownych). Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski. Wyrok jest nieprawomocny.

15 grudnia 2017 r. (XXV C 961/17) Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Kamil Gołaszewski) uznał umowę kredytu Getin Noble Bank (dawny Dombank) za nieważną. Umowa jest nieważna, gdyż przewiduje jednostronny rozkład ryzyka; pozwala na dowolne wyznaczanie kursów do przeliczeń przez bank; nie jest możliwe jej utrzymanie w mocy po wyeliminowaniu indeksacji, gdyż zostaje wówczas stawka LIBOR, a byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i naturą stosunku prawnego, aby stawkę tę stosować do kredytu złotowego. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

24 listopada 2017 r., Getin Noble Bank S.A. przegrał w Sądzie Okręgowym w Warszawie (XXV C 1059/16, SSR del. Kamil Gołaszewski). Sąd uznał umowę kredytu indeksowanego d. Getin Banku za nieważną i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot ponad 150 tys. zł. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jakub Ryzlak, adw. Jacek Czabański i adw. Maciej Zaborowski.

10 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 723/15) uznaje  klauzule indeksacyjne mBanku za nieuczciwe, ale stwierdza, że umowa musi pozostać umową waloryzowaną do kursu CHF, zgodnie z opinią sądu odwoławczego w sprawie XXVII Ca 3477/16. Sąd w miejsce kursów banku przyjął więc kurs średni NBP i zasądził na rzecz powoda wyłącznie kwotę zapłaconą ponad tak wyliczone przez biegłego należności. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański i adw. Maciej Zaborowski.

16 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1732/16) stwierdza, że umowa kredytu indeksowanego d. Polbank EFG zawiera nieuczciwe klauzule indeksacyjne, które są bezskuteczne wobec kredytobiorcy. Sąd nie zauważa żadnej luki w umowie, którą należałoby dodatkowo uzupełnić, a sama umowa może być wykonywana dalej bez klauzul indeksacyjnych. Sąd zasądza na rzecz kredytobiorcy zwrot kwot nadpłaconych poprzez pobieranie przez bank zawyżonych rat spłaty kredytu w wysokości ponad 315 tys. PLN. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

13 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddala powództwo banku o zapłatę kwoty ponad 100 tys. PLN. Sprawa dotyczyła wypowiedzianego kredytu indeksowanego do kursu EURO. Sąd uznał, że bank nie udowodnił poprawności wystawionego wyciągu z ksiąg banku, wskazując, że jest to dokument prywatny. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka.

11 września 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli (II C 2557/16) uznaje, że umowa dawnego Polbank EFG zawiera nieuczciwe postanowienia umowne w postaci klauzul indeksacyjnych. Wskazano, że w związku z usunięciem klauzul abuzywnych kredyt pozostaje kredytem złotówkowym z zachowaniem oprocentowania opartego na stawce LIBOR.Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.

21 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia (VI C 114/16) uznaje klauzule waloryzacyjne zawarte w umowie dawnego Polbank EFG za bezskuteczne i nakazuje obliczanie wysokości należnych rat kredytu bez ich stosowania i bez ich zastępowania innym miernikiem wartości.Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański, adw. Jakub Ryzlak i adw. Maciej Zaborowski.