Kancelaria jest ściśle wyspecjalizowana w prowadzeniu spraw sądowych przeciwko bankom o roszczenia wynikające z umów kredytów powiązanych z kursem waluty obcej, w tym zwłaszcza tzw. kredyty frankowe.

Kompleksowa obsługa

Kancelaria oferuje kompleksową obsługę prowadzenia sprawy. Po przyjęciu zlecenia  przeprowadzamy wszystkie wyliczenia i przygotowujemy pozew. W toku prowadzenia sprawy klienci otrzymują na bieżąco informację o postępach w sprawie. 

Wiedza i doświadczenie

Adwokat dr Jacek Czabański i zespół prawników Kancelarii ma kilkuletnie doświadczenie w prowadzeniu spraw sądowych przeciwko bankom. Doskonale znamy argumenty naszych przeciwników i potrafimy się odpowiednio przygotować.

Jasne zasady wynagradzania

Wynagrodzenie Kancelarii za prowadzenie sprawy jest oparte o jasne zasady, co pozwala na przewidzenie kosztów obsługi prawnej oraz oszacowanie finansowego ryzyka prowadzenia sprawy.   Oferujemy także ratalny system płatności.

AKTUALNE WYROKI W NASZYCH SPRAWACH 

  • 6 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie - XXVII Wydział Odwoławczy, XXVII Ca 1821/18 (SSO  Jan Bołonkowski, SSO Małgorzata Szykiewicz-Trelka, SSR del. Aleksandra Błażejewska) oddalił apelację mBanku od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia z dnia 25 maja 2018 r. (VI C 2639/17) i nakazał zwrot wszystkich składek na UNWW (w łącznej wysokości ok. 14 tys. zł) pobranych z tytułu umowy kredytu waloryzowanego kursem CHF z 2009 r. oraz kursem EUR z 2010 r. Sąd uznał, że postanowienia umowy były niejednoznaczne, a wręcz wprowadzające w błąd co do tego kto jest beneficjentem ubezpieczenia i jakie są zasady funkcjonowania tego ubezpieczenia. Sąd zasądził także zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 4300 zł za I instancję oraz 1800 zł na II instancję. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.

  • 22 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Płocku (SSO Małgorzata Tetkowska, I C 1348/18) pozbawił wykonalności bankowy tytuł egzekucyjny wystawiony przez Bank Zachodni WBK (obecnie Santander Bank Polska). Sąd wcześniej zawiesił postępowanie egzekucyjne toczące się na wniosek banku. W toku procesu, bank widząc narastające problemy sprzedał wierzytelność firmie windykacyjnej. Sąd uchylając BTE zasądził jednocześnie zwrot kosztów procesu na rzecz klienta w wysokości 11.817 zł. Sprawę prowadzili adw. Krystyna Wiącek-Kusio oraz adw. Jacek Czabański.

  • 26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Piotr Bednarczyk, XXV C 139/19, pozew wniesiony w marcu 2018 r., ale sygnatura zmieniona po przekształceniu banku) ustalił, że umowa kredytu hipotecznego indeksowanego CHF zawarta przed d. Polbank EFG (obecnie Raiffeisen International AG) jest nieważna. Oznacza to, że kredytobiorcy, którzy w marcu 2008 r. zaciągnęli kredyt w wysokości 400 tys. zł i do tej pory zapłacili bankowi ok. 220 tys. zł, nie są winni 570 tys. zł jak twierdził ostatnio bank, a co najwyżej muszą zwrócić różnicę pomiędzy kwotą otrzymaną a spłaconą (180 tys. zł). Sąd jednocześnie oddalił roszczenie o zapłatę kredytobiorców, uznając, że skoro zapłacili do tej pory mniej na rzecz banku niż otrzymali, to nie przysługuje im roszczenie o zapłatę od banku. Zdaniem Sądu umowa jest nieważna ponieważ jest sprzeczna z art. 353(1) kodeksu cywilnego, tj. naturą stosunku prawnego, gdyż bank ma prawo do dowolnego kształtowania wysokości świadczenia kredytobiorcy poprzez odniesienie ich wysokości do tabel kursowych banku. W związku z tym, że klauzule kursowe są sprzeczne z prawem, to cała umowa na podstawie art. 58 par. 3 kc. jest nieważna. Sąd uznał ponadto, że umowa mogłaby być uznana za nieważną także po wyeliminowanie z umowy klauzul indeksacyjnych, które należy uznać za abuzywne. Umowa nie może dalej istnieć bez tych klauzul, ponieważ zamiarem stron było ich zawarcie w umowie. Ponadto zmiana oprocentowania została oparta na stawce właściwej dla CHF, zatem nie po usunięciu klauzul indeksacyjnych nie można jej dalej wykonywać jako złotówkowej. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Krystyna Wiącek-Kusio oraz adw. Jacek Czabański.

  • 26 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Michał Jakubowski, XXV C 2911/18) wydał wyrok ustalając, że konkretne klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie EFG Eurobank Ergasias S.A. (obecnie Raiffeisen Bank International AG) są bezskuteczne wobec powodów, a ponadto Sąd zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę ponad 76 tysięcy złotych tytułem zwrotu nadpłaconych rat kredytu. 
    Sąd w ustnych motywach rozstrzygnięcia wskazał, że jest to precedensowy wyrok w jego referacie, ponieważ po raz pierwszy ustalił, że konkretne klauzule nie wiążą kredytobiorcy na przyszłość, a strona powodowa wykazała interes prawny w roszczeniu o ustalenie obok roszczenia o zapłatę. Na podstawie samej sentencji wyroku bank jest zobowiązany wyeliminować konkretne klauzule przeliczeniowe z umowy (w tym indeksację zawartą w § 2 ust. 1 umowy kredytu), co oznacza, że saldo kredytu od samego początku było wyrażone w PLN, a aktualna wysokość zobowiązania kredytobiorcy została zmniejszona o około 350 tysięcy złotych w stosunku do tego co twierdził bank. Wyeliminowanie z umowy klauzul przeliczeniowych powoduje, że umowa ma być dalej wykonywana jako kredyt złotowy oprocentowany stawką LIBOR, a kredytobiorcy należy się zwrot nadpłaconych rat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzili adw. Jacek Czabański i adw. Anna Wolna-Sroka.

  • 13 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Edyta Bryzgalska, XXV C 2738/18) oddalił powództwo p-ko Raiffeisenowi w sprawie umowy kredytu denominowanego z 2006 r. oraz umowy kredytu indeksowanego z 2007 r. zawartej z dawnym Polbank EFG. Zdaniem Sądu umowy są ważne, bo określają kwotę kredytu, a wypłata po przeliczeniu według kursów banku, to tylko sposób wykonywania umowy, a poza tym ustawy dopuszczają takie formy kredytów. Co do elementu ryzyka, to zdaniem Sądu bank nie mógł przewidzieć gwałtownego osłabienia złotówki, jakie nastąpiło później, ale z drugiej strony kredytobiorca zaciągając zobowiązanie na 30 lat musiał się z tym ryzykiem liczyć. W zakresie klauzul indeksacyjnych znajdujących się w regulaminie, to ponieważ kredytobiorca zeznał, że nie przeczytał uważnie regulaminu, to zdaniem Sądu nie może teraz powoływać się na ich nieuczciwość i korzystać z ochrony przepisów art. 385(1) kc. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański. 

  • 10 czerwca 2019 r. zapadł wyrok w Sądzie Rejonowym dla Warszawy- Mokotowa (SSR Robert Bełczącki, I C 2892/17) w sprawie umowy kredytu indeksowanego Banku Millennium. 
    Sąd stwierdził, że umowa kredytu indeksowanego jest nieważna i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot wszystkich do tej pory zapłaconych kwot, to jest blisko 60 tys. zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wyroku, a także zwrot kosztów zastępstwa procesowego i opłaty sądowej w kwocie 6417 zł.

    Zdaniem Sądu umowa jest nieważna z uwagi na:
    - przerzucenie całego ryzyka kursowego na klienta, w sytuacji gdy bank zabezpieczył się przed ryzykiem kursowym (stosując instrumenty pochodne CIRS oraz FX SWAP), dodatkowo bank nie informował klienta, ze sam zabezpiecza się przed ryzykiem kursowym; 
    - Sąd zaznaczył, że informacja o ryzyku kursowym dotycząca wahań kursu z okresu ostatnich 12 miesięcy pokazywała różnice w wysokości kursu o 14,22 % i już nawet to, że bank pomimo wahań kursu o 14,22 % zaoferował tego typu kredyt konsumentowi stanowi rażące naruszenie interesów konsumenta na moment zawarcia umowy; 
    - dodatkowo Sąd zauważył, że klient nigdy nie nabywał od banku waluty, a klauzule przeliczeniowe zawarte w umowie stanowią klauzule niedozwolone, a po ich eliminacji umowa nie może być dalej wykonywana, co skutkuje orzeczeniem jej nieważności. Sprawę prowadziła adwokat Anna Wolna-Sroka oraz adwokat Jacek Czabański. Wyrok jest nieprawomocny.

  • 4 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSO Marcin Polakowski, II C 325/17) wydał wyrok, w którym:
    1. Oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. BRE Bank S.A. i związanego z tym żądania zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę; 
    2. ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie mBanku są bezskuteczne wobec powodów i zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 110 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu.

    W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że umowa kredytu waloryzowanego (umowa d. BRE Bank S.A.) jest kredytem udzielonym w PLN. Nieuczciwy charakter zastosowanej przez bank klauzuli waloryzacyjnej wynika z tego, że uprawniała ona bank do dowolnego wyznaczania kursu CHF, a tym samym do arbitralnego wpływania na wysokość zobowiązania kredytobiorcy. Sąd kilka razy podkreślał, że nie ma najmniejszego znaczenia, że bank nie udzieliłby kredytu złotowego opartego o stawkę LIBOR. Sąd podkreślił, że właśnie tego typu orzeczenie ma mieć w świetle dyrektywy EWG 93/13 charakter odstraszający dla przedsiębiorcy wprowadzającego nieuczciwe wzorce umowne do obrotu. Wyrok jest nieprawomocy. Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka i adw. dr Jacek Czabański.

  • 4 czerwca 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 1781/17, SSR del. Adam Mitkiewicz) wydał wyrok, w którym:

    1. oddalił żądanie ustalenia nieważności umowy kredytu indeksowanego d. Polbank EFG i związane z tym żądanie zwrotu kwot zapłaconych przez kredytobiorcę;
    2. ustalił, że klauzule indeksacyjne zawarte w umowie i regulaminie są bezskuteczne wobec powoda i zasądził na rzecz kredytobiorcy zwrot kwoty blisko 80 tys. zł. nadpłaconych rat kredytu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. dr Jacek Czabański.

  • 22 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (SSR del. Kamil Gołaszewski, XXV C 2068/17) ustalił, że umowa kredytu budowlanego w walucie wymienialnej Banku Gospodarki Żywnościowej (obecnie BNP Paribas Bank Polska) ze stycznia 2007 r. jest nieważna. Sąd jednocześnie oddalił roszczenie kredytobiorców o zwrot kwot płaconych na rzecz banku, gdyż uznał, że w sytuacji, w której kredytobiorcy zwrócili do tej pory bankowi niższą kwotę niż otrzymana, roszczenie o zapłatę nie przysługuje. Sąd uznał, że umowa jest nieważna gdyż jest sprzeczna z zasadą określoności zobowiązania. Umowa określa kwotę kredytu w CHF, jednak zobowiązanie banku do wypłaty określone jest w PLN, wg kursu wyznaczanego arbitralnie przez bank. Analogicznie, wysokość zobowiązania kredytobiorców do zwrotu jest arbitralnie określana przez bank. Taka konstrukcja przeczy istocie stosunku zobowiązaniowego, który nie pozwala na określanie wysokości zobowiązania przez jedną stronę. Sąd przy okazji zauważył, że gdyby nawet utrzymać umowę w mocy po wykreśleniu klauzul przeliczeniowych, to określona w umowie kwota kredytu w CHF nigdy nie została wypłacona, a zatem umowa nie została wykonana, a wszystkie przepływy pieniężne były bez podstawy prawnej. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański i adw. Anna Wolna-Sroka.

  • 14 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 359/17, SSO Paweł Duda) uznał, że co prawda umowa kredytu indeksowanego d. Noble Bank (Metrobank) z września 2007 r. jest ważna, ale cały mechanizm indeksacji należy uznać za nieuczciwy i bezskuteczny. W rezultacie Sąd zasądził na rzecz powodów zwrot nadpłaconych rat kredytu w wysokości ponad 150 tys. zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wezwania przedsądowego. Zdaniem Sądu klauzule indeksacyjne uznać należy za niewiążące, a umowa zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 385 (1) k.c. obowiązuje strony w dalszym ciągu z wyłączeniem postanowień indeksacyjnych co oznacza, że przedmiotowy kredyt, po wyłączeniu z niego postanowień indeksacyjnych, staje się kredytem złotowym oprocentowanym przy zastosowaniu stawki LIBOR 3M i stałej marży banku przewidzianej w umowie. Należy zauważyć, że wyrok w pełni wpisuje się w argumentację Rzecznika Generalnego TSUE przedstawioną w opinii do sprawy Dziubak C-260/18 jaka tego samego dnia została przedstawiona w Luksemburgu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadził adw. Jacek Czabański.